هیچ کس تنها نیست

  هی  تو را می خوانم ،

  اشک تنهایی و غم ریخته ای ؟

  از چه اینگونه پریشان شده ای ؟

 باید اینجا به جفا عادت کرد

 یک قناری به قفس هم که شود می خواند

 هم صدا با همه ذرات طبیعت تو بخوان

 من به این معتقدم

 که کسی تنها نیست ،

 چون خدا هست ، همین نزدیکیست

 بی گمان از رگ گردن به تو نزدیک تر است

 می توان بویش کرد 

 هیچ کس تنها نیست ،

 چون خدا هست ، همین نزدیکیست ...

مرد زندانی می خندید
شاید به زندانی بودن خویش
شاید هم به آزاد بودن ما...
راستی!
زندان کدام سوی میله هاست؟


ارنستو چه گوارا

کودکی که لنگه کفشش را امواج از او گرفته بود ،


روی ساحل نوشت : دریا دزد است ...


مردی که از دریا ماهی گرفته بود ،


روی ساحل نوشت : دریا سخاوتمندترین سفره ی هستی است .....


موج دریا آمد و جملات را با خود محو کرد ......


و این پیام را به جا گذاشت:...


برداشت دیگران در مورد خود را در وسعت خویش حل کنیم ....